Öfkeyle Arandaki Mesafe

Öfke herkesin yaşayabileceği bir duygudur.

Ama öfkeyle kurduğumuz ilişki her zaman aynı değildir.

Bazen öfkenin içinde kalırız.

O anda sadece öfke vardır.

Ses yükselir, beden gerilir, zihin hızlanır.

İnsan o an öfkeyi yalnızca yaşar.

Bazen bir adım geriye çekilir ve şunu söyleriz:

“Evet, şu an öfkeliyim.”

Bu, öfkeyi bilmeye başlamaktır.

Artık duygu sadece yaşanan bir şey değil, fark edilen bir durum olur.

Ama daha derin bir an vardır.

İnsan yalnızca öfkeli olduğunu bilmez;

öfkenin kendisinde yükseldiğini fark ettiğini de görür.

İşte burada öfkeyle arasında bir mesafe açılır.

Öfke vardır, ama insan artık onun içine tamamen kapılmaz.

Bu yüzden öfkeyi yaşamak başka bir düzeydir.

Öfkeyi bilmek daha başka bir düzeydir.

Öfkeyi fark ettiğini fark etmek ise daha derin bir bilinç hâlidir.

İnsan bu üçüncü düzeye geldiğinde,

öfke onu eskisi gibi yönetemez.

Çünkü artık sadece öfke yoktur;

gören bir bilinç de vardır.

Mahmut Turut – 2026