Özdeşleşme, Yük ve Seyir

Bilinç parçada ise, onunla özdeşleşir.

Bu özdeşleşmede bilinç,

parçayı kendisi sanır.

Bu nedenle:

• Her olay,

• Her sonuç,

özdeşleşme yüzünden

bilinç tarafından taşınır.

Burada olan biten:

• Görülmez,

• Fark edilmez,

• Seyredilmez.

Çünkü seyir için mesafe gerekir.

Özdeşleşmede mesafe yoktur.

Bilinç,

olayın karşısında duran bir tanık değil;

olayın kendisiymiş gibi yaşar.

Bu yüzden:

• Kazanç da yüktür,

• Kayıp da yüktür,

• Başarı da yük bırakır,

• Başarısızlık da.

Parçalı bilinçte seyir yoktur;

yalnızca tepki vardır.

Hayat yaşanmaz,

taşınır.

Bilinç bütünde ise, özdeşleşme yoktur.

Ama bu ilgisizlik değildir.

Bu, bilincin kendi yerinde durmasıdır.

Bütünde duran bilinçte:

• Olay olur,

• Sonuç yaşanır,

• Ama bilinç bunlarla bir olmaz.

İşte bu hâlde:

• Yük yoktur,

• Zorlanma yoktur,

• Taşıma yoktur.

Burada yalnızca farkındalık vardır.

Farkındalık:

• Seyretmektir,

• Tanık olmaktır,

• Akışın içinde,

ama onunla özdeşleşmeden durmaktır.

Bu yüzden:

• Olay geçer,

• İz kalır,

• Ama ağırlık kalmaz.

Metafizik olarak doğru ilke şudur:

Özdeşleşme varsa yük vardır,

seyir yoktur.

Seyir varsa özdeşleşme çözülmüştür,

yük yoktur.

Parçada:

• Hayat taşınır.

Bütünde:

• Hayat seyredilerek yaşanır.

Ve bu seyir,

hayattan kopmak değil;

hayatı olduğu gibi görmektir.

Mahmut Turut

2025