Özdeşleşme, Yük ve Seyir

Bilinç parçada ise, onunla özdeşleşir. Bu özdeşleşmede bilinç, parçayı kendisi sanır. Bu nedenle; her olay, her sonuç, özdeşleşme yüzünden bilinç tarafından taşınır. Burada olan biten: Görülmez.  Fark edilmez. seyredilmez. Çünkü seyir için mesafe gerekir. Özdeşleşmede mesafe yoktur. Bilinç, olayın karşısında duran bir tanık değil; olayın kendisiymiş gibi yaşar.

Bu yüzden:  Kazanç da yüktür. Kayıp da yüktür.  Başarı da yük bırakır. Başarısızlık da. Parçalı bilinçte seyir yoktur; yalnızca tepki vardır. Hayat yaşanmaz, taşınır. Bilinç bütünde ise, özdeşleşme yoktur. Ama bu ilgisizlik değildir. Bu, bilincin kendi yerinde durmasıdır. Bütünde duran bilinçte:  Olay olur. Sonuç yaşanır.  Ama bilinç bunlarla bir olmaz. İşte bu hâlde:  Yük yoktur. Zorlanma yoktur.  Taşıma yoktur. Burada yalnızca farkındalık vardır.

Farkındalık: Seyretmektir. Tanık olmaktır. Akışın içinde ama onunla özdeşleşmeden durmaktır. Bu yüzden:  Olay geçer. İz kalır. Ama ağırlık kalmaz.

Metafizik olarak doğru ilke şudur: Özdeşleşme varsa yük vardır, seyir yoktur. Seyir varsa özdeşleşme  çözülmüştür, yük yoktur. Parçada:  Hayat taşınır. Bütünde: Hayat seyredilerek yaşanır.

Ve bu seyir, hayattan kopmak değil; hayatı olduğu gibi görmektir.

Mahmut Turut  2025