Özgürlük ve Bütünlüğün Korunması

İnsan için en temel meselelerden biri bütünlüğünü koruyabilmektir. Düşünce, duygu ve eylem arasında bir uyum olmadığında insan parçalanır. Bildiği başka, yaşadığı başka olur. İşte bu kopukluk, içsel dağınıklığın temelidir.

Bu nedenle bütünlük kendiliğinden oluşmaz; korunması gerekir. Bütünlüğü koruyabilmenin temel şartı ise özgürlüktür. Çünkü insan özgür olmadığında, kendi ilkesine göre yaşayamaz. Dış etkiler, önyargılar ve zorunluluklar belirleyici olur. Kişi bildiğini bilse bile, onu yaşayamaz hâle gelir.

Özgürlük, insanın kendi gördüğü doğrultuda hareket edebilmesidir. Bu olduğunda düşünce ile eylem arasında bağ kurulur. İnsan neyi doğru görüyorsa, onu yaşayabilir. Böylece içsel uyum ortaya çıkar ve bütünlük korunur.

Özgürleşmek ise bu bütünlüğün sürekliliğini sağlar. Çünkü özgürleşen insan, sadece bir anlık doğruyu değil, o doğrultuda kalabilme gücünü de kazanır. İlkesine sadık kalır, durumlara göre dağılmaz. Bu da onu hem içsel olarak sağlamlaştırır hem de eylemlerinde tutarlı kılar.

Sonuç olarak denebilir ki: Özgürlük olmadan bütünlüğü korumak mümkün değildir. Özgürleşmek ise bu bütünlüğü sürdürebilmenin şartıdır. İnsan ancak özgür olduğunda kendisiyle çelişmeden yaşayabilir.

En sade hâliyle:

Özgürlük bütünlüğü kurar,

özgürleşme onu korur.

— Mahmut Turut