Akış, Bilincin Yaptığı Bir Şey Değildir

Akış, bilincin yaptığı bir şey değildir.

Çünkü yapılan her şeyde

yapan vardır.

Akışta ise yapan yoktur.

Bilinç bir şey yaptığında

merkez olur.

Merkez olan bilinç

olanı karşısına alır,

yönetir,

düzenler,

taşır.

Akışta bunların hiçbiri yoktur.

Akış, bilincin etkinliği değil,

bilincin çekilişidir.

Bu yüzden akış

bir beceri değildir.

Bir kazanım değildir.

Bir teknik hiç değildir.

“Akışa gireyim” demek,

zaten akışın dışında durmaktır.

Bilinç bir şey yapıyorsa

zaman devrededir.

Amaç vardır.

Sonuç vardır.

Değerlendirme vardır.

Akışta zaman yoktur.

Amaç kurulmaz.

Sonuç beklenmez.

Olan, olduğu gibi olur

ve biter.

Akış, bilincin kontrolü bırakması değildir;

çünkü kontrol de bir eylemdir.

Akış, kontrol edecek

bir merkez kalmamasıdır.

Bu yüzden akış

bilinçle üretilemez.

Bilgiyle çağrılamaz.

Niyetle sürdürülemez.

Akış,

bilincin araya girmediği

boşlukta ortaya çıkar.

Bilinç çekildiğinde

hayat kendini yaşar.

Bilinç geri döndüğünde

hayat anlatıya dönüşür.

Akıştayken

“şu anda akıştayım” denmez.

Dendiği an

bilinç tekrar sahneye çıkar

ve akış kesilir.

Akışın varlığı

yaşanırken bilinmez.

Kaybolduğunda anlaşılır.

Çünkü akış

bilincin başarısı değil,

bilincin yokluğudur.

Ve bilincin yok olduğu yerde

hayat başlar.

Mahmut Turut

2026