Akışın Farkı

Akış yaşanırken fark edilmez. Çünkü fark eden yoktur. Fark ediş, akışın dışına ait bir harekettir. Akışta bilinç geri çekilmiştir. Merkez boşalmıştır. Olan, kendini yaşamaktadır. Bu yüzden akış yaşanırken “akıştayım” denmez,

“farkındayım” denmez, “şu an buradayım” denmez. Bunların hepsi akıştan sonra gelen cümlelerdir. Akış kaybolduğunda fark edilir. Bir ağırlıkla. Bir kasılmayla. Bir iç konuşmayla. Bir şey olur ama bitmez. Olan geçmez. Zihinde dönmeye başlar. 

İşte o an anlaşılır: Artık akış yoktur. Yük, akışın yokluğudur. Yük, olanın bilinçte tutulmasıdır. Yükte bilinç  merkezdedir; olan, merkezin etrafında dolanır. Yükte zaman hissedilir. Geçmiş taşınır, gelecek hesaplanır.

Olan, olduğu gibi bırakılmaz.

 Akışta ise zaman silinir. Ne geçmiş vardır ne gelecek. Sadece olan vardır ve o, tutulmaz. Bu yüzden akış aranmaz. Yakalanmaz. Üzerine konuşulmaz. Akış ancak kaybolduğunda anlaşılır. Tıpkı sessizlik gibi. Tıpkı sağlık gibi. Tıpkı nefes gibi. 

Yükteysen, akışta olmadığını anlarsın. Ama akıştaysan, bunu bilmezsin. Çünkü bilmek akışın dili değildir.

Akış, bilincin aradan çekilmesidir. Bilincin çekildiği yerde hayat başlar.

Mahmut Turut  2026