Akış Görülmediğinde Zihin Merkez Olur

Hayat sürekli akış hâlindedir. Bir şey olur, değişir ve geçer. Olan kendiliğinden ortaya çıkar ve yine kendiliğinden kaybolur. Bu akış her zaman vardır. Fakat çoğu zaman bu akış görülmez.

Akış görülmediğinde zihin devreye girer. Olanın yerine yorum geçer. Zihin anlam üretir, değerlendirir ve bir taraf seçer. Böylece kişi olanı değil, zihnin kurduğu anlamları yaşamaya başlar. Bu durumda zihin merkez hâline gelir. Kişi artık olanla değil, zihnin söyledikleriyle ilişki kurar. Doğru, yanlış, iyi, kötü gibi ayrımlar ön plana çıkar. Hayat bu yorumlar üzerinden yaşanır.

Oysa akış her zaman devam etmektedir. Olan yine olur, değişir ve geçer. Fakat görülmediğinde, bu hareket fark edilmez. Yerine sabit anlamlar ve kesin yargılar geçer.

Bilinç devreye girdiğinde ise durum değişir. Kişi akışı fark etmeye başlar. Olanın sürekli değiştiğini, hiçbir şeyin sabit olmadığını görür. Aynı zamanda zihnin bu akış üzerine anlam kurduğunu da fark eder. Bu görme ile birlikte zihin merkez olmaktan çıkar. Çünkü artık görülen bir şey hâline gelir.

Sonuç olarak akış görülmediğinde zihin merkez olur. Akış görüldüğünde ise zihin yerini kaybeder ve olan olduğu gibi görünür.

Mahmut Turut  2026