top of page

Artık Başkalarını Memnun Etmek İçin Değil,
Olmak İçin Mücadele Edeceğim

Artık Başkalarını Memnun Etmek İçin Değil, Olmak İçin Mücadele Edeceğim
00:00 / 01:04

Hayatımın büyük bir bölümünde, farkında olarak ya da olmayarak başkalarını memnun etmeye çalıştım. Beklentileri karşıladım, onay aradım, uyum sağladım. Bunu çoğu zaman erdem sandım; çoğu zaman da “iyi insan olmak” ile karıştırdım. Oysa zaman geçtikçe anladım ki, başkalarını memnun etmek için yaşamak, insanın kendisini yavaş yavaş terk etmesidir.


Başkalarını memnun etme çabası, dışarıdan bakıldığında fedakârlık gibi görünür. Ama derininde bir korku taşır: Dışlanma korkusu, sevilmeme korkusu, yalnız kalma korkusu. İnsan, bu korkularla yaşadığında kendi merkezinden uzaklaşır. Ne hissettiğini değil, başkalarının ne beklediğini önemser. Ne olduğunu değil, nasıl göründüğünü gözetir. Böyle bir yaşamda insan, vardır ama “olmuş” değildir.


Olmak ise bambaşka bir şeydir. Olmak, başkalarına karşı değil; kendine karşı dürüst olmayı gerektirir. Olmak, rol yapmamaktır. Olmak, olduğun hâli savunmak değil; olduğun hâli görmek ve taşımaktır. Bu, kolay bir yol değildir. Çünkü olmak, başkalarının beklentileriyle çatışabilir. Olmak, yalnız kalma riskini de beraberinde getirir. Ama bu yalnızlık, kendini kaybetmenin kalabalığından daha gerçek bir yerdir.


Artık mücadelem, başkalarını memnun etmek için olmayacak. Mücadelem, kendi varoluşumla çelişmeden yaşayabilmek için olacak. Bu, bencillik değildir. Çünkü kendisiyle barışık olmayan bir insan, başkasına da sahici bir katkı sunamaz. Kendini feda eden değil; kendisiyle temas hâlinde olan insan, ilişki kurabilir.


Olmak, sürekli kendini kanıtlamak değildir. Olmak, sürekli açıklamak da değildir. Olmak, sessiz bir tutarlılıktır. İnsan, olduğu yerde durabildiğinde başkalarını memnun etmeye gerek kalmaz. Kim kalırsa kalır; kim giderse gider. Bu, umursamazlık değil; merkezde kalmaktır.


Bu karar bir öfkenin ürünü değil; bir farkındalığın sonucudur. Artık başkalarının onayına göre şekillenmek istemiyorum. Kendi yolumu, kendi hızımla yürümek istiyorum. Hata yaparak, eksik kalarak, ama kendim olarak…


Çünkü artık biliyorum ki, bağışlanabilir hatalar vardır; ama yaşanmamış bir hayatın telafisi yoktur.


Bu yüzden, artık başkalarını memnun etmek için değil, olmak için mücadele edeceğim.


Mahmut Turut  2025

bottom of page