Bütün Mesele Yaşamak Değil, Görmektir

İnsan hayatı yaşar. Olan olur ve yaşanır. Bir söz duyulur, bir olay gerçekleşir, bir duygu ortaya çıkar. Bunlar hayatın doğal akışıdır. İnsan bunları her hâlükârda yaşar. Ama insan sadece olanı yaşamaz. Çoğu zaman olanı görmeden yaşar. Ve görmediği için, olanın üzerine kendi anlamını ekler.

 Bir olay olur. Zihin ona bir isim verir. “Bu yanlış.” “Bu saygısızlık.” “Bu olmamalı.” İnsan artık sadece olayı değil, olaya verdiği anlamı da yaşamaya başlar. Fakat bunu fark etmez. Bu yüzden zorlanır, gerilir, taşır. Çünkü yaşadığı şeyin ne olduğunu tam olarak görmez.

Oysa hayatın kendisi değil, görülmeyen anlam ağır gelir. Bir an durup bakıldığında ise farklı bir şey ortaya çıkar:

Bir olay vardır. Ve o olay hakkında bir düşünce vardır. İkisi aynı şey değildir. Bunu görmek, insanın kendisine dönmesidir. Bu görüldüğünde, olan olduğu gibi kalır ama yük ortadan kalkar. Çünkü artık kişi, yaşadığı şey ile ona verdiği anlamı ayırt edebilir.

Herkes yaşar. Yaşamak zaten olur. Ama herkes görmez. Bu yüzden mesele yaşamak değildir. Mesele, yaşananı görebilmektir.

Görmek, olanı olduğu gibi fark etmektir. Ne eklemek, ne eksiltmek… Sadece görmek. İşte bilinç budur. Bilinç gördüğünde, zihin çalışmaya devam eder ama yöneten olmaz. Düşünceler gelir, geçer. Ama kişi onların içinde kaybolmaz.

Sonunda şunu fark eder: Yaşamak değişmez. Ama görmek, her şeyi değiştirir.

Bütün mesele yaşamak değil, görmektir.

Mahmut Turut  2026