Beş Duyu, Görüntü ve Seyir

Beş duyu ile alınan veriler bilgi değildir.

Onlar yalnızca görüntüdür.

Görüntü, olanın bilince düşen yüzüdür;

yorumlanmadığı, adlandırılmadığı ve zamana bağlanmadığı sürece yük taşımaz.

Duyular bir şey öğretmez.

Sadece gösterir.

Görüntü bilgiye dönüştüğü anda bilinç araya girer.

Ad verir, neden-sonuç kurar, geçmişle bağlar, geleceğe taşır.

İşte bu anda seyir biter; taşıma başlar.

Bilinç, olanı olduğu gibi görmeyi bırakır

ve gördüğünü sahiplenmeye, anlamlandırmaya, saklamaya başlar.

Seyir, bilginin yokluğu değildir.

Bilginin henüz başlamadığı yerdir.

Görüntü bilgiye dönüşmezse bilinç yerindedir.

Yerinde olan bilinç, görüntüyü tutmaz;

onu bırakır.

Bırakılan şey yük olmaz.

Yük olmayan şey yaşanır.

Bilgi, bilincin zamana yaslanma biçimidir.

Seyir ise zamana ihtiyaç duymamaktır.

Beş duyu ile alınan görüntüler

ne doğru ne yanlıştır.

Onlar sadece vardır.

Doğru–yanlış, bilgiyle başlar;

seyir, bu ikiliğin öncesindedir.

Bu yüzden seyirde olan bilinç

daha az bilmez;

sadece daha az taşır.

Ve insan, taşıdığı kadar ağır,

bıraktığı kadar hafiftir.

Mahmut Turut

2026