Bilinç Olanı Gördüğü Anda Zihin Merkez Olmaktan Çıkar

Hayatın içinde bir şey olur. Bir söz duyulur, bir durum ortaya çıkar, bir olay yaşanır. Bu olanın kendisidir. İnsan çoğu zaman bu olanı doğrudan görmez. Olanın ardından zihin devreye girer ve yorum üretir. “Bu doğru.” “Bu yanlış.” “Bu olmamalı.” Bu yorumlar merkez hâline gelir. Kişi olanı değil, zihnin söylediğini yaşar. 

Fakat bir an gelir… Kişi olanı görür. Bir olay olduğunu fark eder. Ve aynı anda zihnin yorum yaptığını da görür.

İşte bu anda bir değişim olur. Zihin hâlâ çalışır. Yorum üretmeye devam eder. Ama artık merkez değildir. Çünkü görülen şey, merkez olamaz. Merkez olan, görülmeyendir. Görüldüğü anda etkisini kaybeder.

Bu noktada bilinç devrededir. Bilinç olanı görür. Zihni de görür. Ve bu görme ile birlikte; olan yerini bulur,  zihin yerini bulur. Kişi artık; olanı yaşar,  zihni görür. Ama karıştırmaz.

Sonuç

Bilinç olanı gördüğü anda, zihin merkez olmaktan çıkar.

Aksiyom

Görülen merkez olmaz. Zihin görüldüğünde merkezliği biter.

Mahmut Turut  2026