Bilinç olanı taşıyorsa
hayat anlatıya dönüşür.
Bilinç olanı seyrediyorsa
hayat doğrudan yaşanır.

Anlatı, yaşam değildir;

yaşamın zihinde tutulmuş hâlidir.

Geçmiş, beklenti, yorum ve gerekçe

anlatının parçalarıdır.

Taşıyan bilinç, olanı artık yaşayamaz;

onu hatırlar, açıklar, savunur.

Seyir ise anlatısızdır.

Burada zaman akar

ama bilinç zamanı sırtlanmaz.

Olan olur

ve bilinç, olanın önünde durur.

Bu yüzden yaşam

olanın kendisi değildir;

olanla kurulan ilişkinin niteliğidir.

Taşıma varsa yük vardır,

seyir varsa hayat vardır.

Mahmut Turut-2026