Bilincin nereden baktığını fark ettiğin an, işin sırrı çözülür.

Bu cümledeki “sır”, bilginin artmasıyla değil, bakışın yer değiştirmesiyle açılır.

Sorun, görünenlerde değil; görenin konumundadır.

•Bilinç parçadan bakıyorsa:

Olan, “olması gereken”le çatışır → yük, stres, çelişki doğar.

•Bilinç bütünden bakıyorsa:

Olan, zaten “olması gereken”dir → seyir, sükûnet, açıklık ortaya çıkar.

Bu fark ediş bir teknik, yöntem ya da düşünce değildir;

bir yönelme değişimidir.

Zihin açıklama aramayı bıraktığında, bilinç yerini hatırlar.

Özet:

Çözüm dışarıda değil; nereden baktığını görmede.

Görme değiştiğinde, görünen kendiliğinden yerli yerine oturur.

Mahmut Turut, 2025