GÖRÜLEN VE GÖRÜLMEYEN

1. Fenomen

Hayatta her şey ortaya çıkar. Bir olay olur, bir söz duyulur, bir düşünce belirir, bir duygu hissedilir. Bunların hepsi olandır. Yani fenomendir. Zihinde beliren bir yargı da buna dahildir: “Bu yanlış.” “Bu doğru.” “Bu adil değil.” Eğer bu yargı görülüyorsa,  o da bir fenomendir. Çünkü görülen her şey, olanın içindedir.

2. Yük

Fakat her yargı görülmez. Bazı yargılar fark edilmeden çalışır. Kişi şunu fark etmez: “Zihnim şu anda yargı üretiyor.” Onun yerine şunu yaşar:  “Bu gerçekten yanlış.” İşte bu noktada yargı; düşünce olmaktan çıkar  gerçeklik gibi yaşanır. Bilinç yargıyı görmediğinde:  Özdeşleşme olur,  zorunluluk oluşur, gerilim başlar. İşte bu yüktür. Yük, yargının kendisi değil;  görülmeyen yargıdır.

3. Seyir (Farkındalık)

Bilinç yerindeyse bir açıklık oluşur:  Olan görülür,  yargı da görülür. Kişi şunu fark eder: “Bu bir durum.” “Zihnim buna ‘yanlış’ diyor.” Bu anda yargı:  kaybolmaz,  bastırılmaz, değiştirilmez. Sadece görülür. Ve bu görülme ile birlikte;  yargı fenomene dönüşür,  yük çözülür. Çünkü artık yargı taşınmaz.

Aksiyom: Görülen her şey fenomendir; görülmeyen yargı ise yük olarak yaşanır.

Mahmut Turut  2026