Gören hiçbir zaman görülmez

Çünkü gören,

Öz’ün bulunduğu yerdedir.

O yer zamansızlıktır.

Görülmek,

bir şey olmayı gerektirir.

Bir şey olmak ise

zamanda belirmeyi.

Fenomen dediğimiz şey,

zamanda ortaya çıkan,

değişen ve kaybolan her şeydir.

Bu yüzden:

• görülen → fenomendir

• fenomen → zamandadır

Ama gören,

zamanda belirmez.

Gören,

zamanın içinden geçen değildir;

zamanın içinden bakılan yerdir.

Öz’ün bulunduğu yer zamansızlıktır.

Zamansızlık:

• bir alan değildir,

• bir katman değildir,

• bir nesne değildir.

Zamansızlık,

fenomenin ortaya çıkabildiği zemindir.

Zemin,

üzerine basılan şeydir;

basılan şey olmaz.

Bu yüzden:

• zamansızlıkta fenomen olmaz,

• fenomen olmadan görülme olmaz,

• görülen olmayan, görülemez.

Gören bu nedenle:

• hiçbir zaman nesneleşmez,

• hiçbir zaman fark edilen hâle gelmez,

• hiçbir zaman “şey” olmaz.

Refleksif bilinçte bile:

• görülen, görmenin kendisidir,

• gören yine görülmeyen yerdir.

Bu ayrım çözüldüğünde:

• Öz, kendini görmeye çalışmaz,

• bilinç nesneleşmez,

• seyir sadeleşir.

Sadece şu kalır:

Fenomenler zamandadır.

Seyir zamandadır.

Ama gören,

zamansızlıktadır.

Ve bu yüzden:

Gören,

hiçbir zaman

görülmez.

— Mahmut Turut