Gören hiçbir zaman görülmez.
Çünkü gören,
Öz’ün bulunduğu yerdedir.
O yer zamansızlıktır.

Görülmek,

bir şey olmayı gerektirir.

Bir şey olmak ise

zamanda belirmeyi.

Fenomen dediğimiz şey,

zamanda ortaya çıkan,

değişen ve kaybolan her şeydir.

Bu yüzden:

•görülen → fenomendir

•fenomen → zamandadır

Ama gören,

zamanda belirmez.

Gören,

zamanın içinden geçen değildir;

zamanın içinden bakılan yerdir.

Öz’ün bulunduğu yer zamansızlıktır.

Zamansızlık:

•bir alan değildir,

•bir katman değildir,

•bir nesne değildir.

Zamansızlık,

fenomenin ortaya çıkabildiği zemindir.

Zemin,

üzerine basılan şeydir;

basılan şey olmaz.

Bu yüzden:

•zamansızlıkta fenomen olmaz,

•fenomen olmadan görülme olmaz,

•görülen olmayan, görülemez.

Gören bu nedenle:

•hiçbir zaman nesneleşmez,

•hiçbir zaman fark edilen hâle gelmez,

•hiçbir zaman “şey” olmaz.

Refleksif bilinçte bile:

•görülen, görmenin kendisidir,

•gören yine görülmeyen yerdir.

Bu ayrım çözüldüğünde:

•Öz, kendini görmeye çalışmaz,

•bilinç nesneleşmez,

•seyir sadeleşir.

Sadece şu kalır:

Fenomenler zamandadır.

Seyir zamandadır.

Ama gören,

zamansızlıktadır.

Ve bu yüzden:

Gören,

hiçbir zaman

görülmez.

— Mahmut Turut-2026