Görme huzurdur.

İnsan çoğu zaman huzuru dışarıda arar. Olayların düzelmesini, insanların değişmesini, şartların istediği gibi olmasını ister. Zihin sürekli bir “olması gereken” üretir ve huzuru buna bağlar. Fakat bu arayış bitmez. Çünkü hayat sürekli değişir, olaylar devam eder ve belirsizlik hiçbir zaman tamamen ortadan kalkmaz.

Oysa huzur dışarıda kurulan bir düzen değildir. Huzur, içeride ortaya çıkan bir durumdur. Bu durumun anahtarı ise görmedir.

Görme olduğunda kişi olanı olduğu gibi görür. Zihnin ürettiği yorumları, beklentileri ve anlamları fark eder. Bu fark edişle birlikte tutunma azalır, direnç çözülür ve zihin sakinleşmeye başlar.

Huzur tam da burada ortaya çıkar. Çünkü huzursuzluk, olan ile olması gereken arasındaki çatışmadan doğar. Görme ise bu çatışmayı görünür kılar. Görülen şey artık taşınmaz, yük olmaktan çıkar.

Bu nedenle huzur bir hedef değildir, ulaşılacak bir nokta değildir. Huzur elde edilen bir şey değil, görmenin doğal sonucudur.

Görme varsa huzur vardır. Çünkü görülen şey yük olmaktan çıkar.

Mahmut Turut 2025