Her Şeyi Olduğu Gibi Görmek

Her şeyi olduğu gibi görürsek,

yani seyirde kalırsak,

ister zihnin üretimi olsun

ister evrensel görünüm olsun,

ayrım ortadan kalkar.

Dışarıdaki görüntü ile

zihindeki görüntü

aynı açıklıkta belirir.

Bir düşünce,

bir ses,

bir olay,

bir beden hâli…

Hepsi görülür.

Hiçbiri tutulmaz.

Zihin üretmeye devam eder.

Bu üretim durdurulmaz, engellenmez.

Ama zihin ürettikleriyle özdeşleşilmez.

Düşünce düşünce olarak görülür.

Yargı yargı olarak görülür.

Hesap, hesap olarak görülür.

Görülen şey,

merkez olmaz.

Merkez olan,

seyirdir.

Seyirde kalındığında

bilinç parçaya düşmez.

Çünkü parça,

ancak tutulduğunda parça olur.

Tutulmayan şey

bütünden kopmaz.

Bu yüzden bilinç:

•zihni araç olarak kullanır

•ama zihnin içine girmez

•zihnin söylediğini “ben” yapmaz

Böylece insan:

•yaşar

•bilir

•yapar

•ama yüklenmez

Hayat anlatıya dönüşmez.

Geçmiş ve gelecek merkez olmaz.

Şimdi, genişler.

Ve şu çok sade hakikat görünür:

Her şey olduğu gibi görüldüğünde,

bilinç hep bütünde kalır.

Bütünlük,

bir çaba değildir.

Bir teknik değildir.

Bir hedef değildir.

Sadece

araya girenin çekilmesidir.

Ve araya giren çekildiğinde

olan zaten bütündür.

Mahmut Turut

2026