Her Olay Bilincin Yerini Hatırlatır

Parçalı bilinçte yaşanan hiçbir olay rastlantı değildir. Her çatışma, her stres, her “olması gereken” arayışı; bilincin kendi yerinden bakmadığını gösteren bir işarettir. İnsan bu olayları çoğu zaman sorun olarak görür, çözmeye çalışır. Oysa parçalı bilinçte “sorun” yoktur; yalnızca bir uyarı vardır.

Parçalı bakışta fenomen olay hâline gelir ve olay yük üretir. Ancak yük, hatanın kendisi değildir; mesajın fark edilmemesidir. Acıyı üreten şey olayın kendisi değil, olaya karşı kurulan çelişkili bakıştır. Bu yüzden yaşanan her gerilim, bilince şunu hatırlatır: “Buradan bakmıyorsun.”

Olaylar çözülmek için değil, bilincin yerini hatırlatmak için ortaya çıkar. Çözülmeye çalışıldıkça devam eder; görüldüğünde ise işlevini tamamlar. Çünkü mesele olayın değişmesi değil, bakışın yerinin fark edilmesidir.

Bu nedenle parçalı bilinçte yaşananlar bir ceza değil, bir çağrıdır. Bu çağrı duyulduğunda olayın etkisi azalır. Bilinç kendi yerine geçtiğinde ise mesaj sessizleşir. Hayat akmaya devam eder, fakat artık yük üretmez.

Mahmut Turut – 2026