İyileşmenin Sessizliği

Gerçek iyileşme ses çıkarmaz.

Çünkü gerçek iyileşme,

bir gösteri değildir.

İlan edilmez,

kanıtlanmaya çalışılmaz,

başkalarına sunulmaz.

O, içte olur.

İnsan bir gün dönüp baktığında fark eder:

Aynı şey artık eskisi kadar acıtmıyordur.

Aynı olay artık aynı yükü oluşturmuyordur.

Aynı söz duyulur,

ama içte eski fırtına kopmuyordur.

İyileşme çoğu zaman böyle anlaşılır.

Bir gürültüyle değil,

bir sessizlikle.

⸻

Gerçek iyileşme,

yarayı inkâr etmek değildir.

Acıyı bastırmak hiç değildir.

Sadece taşımanın çözülmesidir.

Bu yüzden dışarıdan bakıldığında

bazen hiçbir şey değişmemiş gibi görünür.

Ama içeride büyük bir şey olmuştur:

Yük hafiflemiştir.

İnsan artık aynı şeyi taşımıyordur.

⸻

Gerçek iyileşme kendini bağırarak değil,

gereksiz tepkilerin azalmasıyla gösterir.

Savunma azalır.

Açıklama ihtiyacı azalır.

Haklı çıkma arzusu azalır.

İçte daha sade bir alan açılır.

Ve insan şunu fark eder:

İyileşen şey, olay değil;

onunla kurduğu ilişkidir.

⸻

Bu yüzden gerçek iyileşme ses çıkarmaz.

Çünkü gürültü zihinindir,

iyileşme ise derinlikte olur.

⸻

Aksiyom

Gürültü yaraya aittir,

sessizlik iyileşmeye.

Mahmut Turut – 2026