Küfür Eden Kişinin Bilinci Parçadadır

Küfür, sözün sertliği değil; bilincin konumunun ifşasıdır. Bilinç bütünde olduğunda, söz yük taşımaz; sükût eder ya da işaret eder. Parçada olan bilinç ise kendini merkez zanneder, karşısındakini ötekileştirir; öfke dili doğurur, dil de küfür olur. Küfür eden kişi, olanla çelişir. Çelişki, bilincin bütünden düşüp parçaya yerleştiğinin göstergesidir. 

Parça, bütünü taşıyamaz; taşıyamadığını suçlar, incitir, aşağılar. Bütünden bakan bilinçte küfüre gerek yoktur; çünkü olan zaten olması gerekendir. 

Parçadan bakan bilinçte ise her şey yanlış yerdedir; ve dil, bu yanlışlığın gürültüsüne dönüşür. Küfür, bir ifade biçimi değil; yük taşıyan bilincin sesidir.

Mahmut Turut  2025