Memnun Etmekten Olmaya

Artık başkalarını memnun etmek için değil,

olmak için mücadele edeceğim.

İnsan çoğu zaman yönünü dışarıya çevirir.

Beğenilmek, kabul edilmek, onay almak ister.

Davranışlarını buna göre şekillendirir.

Kendi iç sesinden çok, başkalarının beklentilerini dinler.

Bu durum bir süre sonra bir ağırlık oluşturur.

Çünkü kişi kendisi olmaktan uzaklaşır.

Yaptıkları artar, ama içindeki netlik azalır.

Memnun etmek, dışarıya göre yaşamaktır.

Olmak ise içeriden yaşamaktır.

Olmak, bir şey eklemek değildir.

Bir rol oynamak hiç değildir.

Olmak, bilincin kendi yerinde durmasıdır.

Kişi kendini memnun etme çabasından çektiğinde,

bir boşluk değil, bir açıklık ortaya çıkar.

Bu açıklıkta yön dışarıdan değil, içeriden doğar.

Ve insan ilk defa şunu fark eder:

Mücadele, başkalarıyla değil,

kendinden uzaklaşma hâliyledir.

Sonuç olarak:

Memnun etmek yorucu,

olmak ise sade ve doğaldır.

İnsan başkaları için yaşadığında bölünür,

kendisi olarak kaldığında bütünleşir.

⸻

Aksiyom

Memnun etmek dışarıya bağlar,

olmak içeriye döndürür.

Kendine dönen,

yükünü bırakır.

Mahmut Turut – 2026