Olan İle Zihnin Yorumları Bilinç Tarafından Görülebilir

Hayatın içinde sürekli bir şeyler olur. Bir söz duyulur, bir olay yaşanır, bir durum ortaya çıkar. Bu olanın kendisidir. Yani fenomendir.

Hemen ardından zihin devreye girer. Olanı yorumlar ve ona bir anlam verir. “Bana saygısızlık yapıldı”, “bu haksızlık”, “bu olmamalıydı” gibi düşünceler ortaya çıkar. Böylece kişi olanı değil, olan hakkında üretilen anlamı yaşamaya başlar.

Oysa burada iki ayrı şey vardır. Biri olan, diğeri zihnin yaptığı yorumdur. Bu ikisi çoğu zaman birbirine karışır.

Bilinç devrede olduğunda ise bu ayrım görünür hâle gelir.

Örneğin biri size sert bir söz söylediğinde, bu bir olaydır. Yani olandır. Fakat hemen ardından zihin devreye girer ve “bana saygısızlık yapıldı” diye yorum üretir. Eğer bu görülmezse, kişi yorumu gerçek zanneder ve ona göre tepki verir.

Fakat bilinç devrede olduğunda kişi şunu fark edebilir: “Bir söz söylendi ve zihnim buna saygısızlık diyor.” İşte bu fark, olan ile yorumun ayrıldığı yerdir.

Başka bir örnekte, bir sınavdan düşük not alındığında sadece bir sonuç ortaya çıkar. Bu olandır. Fakat zihin hemen “ben başarısızım” diye bir anlam üretir. Kişi bunu görmezse, bu düşünceyi gerçek gibi yaşar.

Bilinç devrede olduğunda ise kişi şunu görebilir: “Bir sonuç var ve zihnim buna başarısızlık diyor.” Böylece yorum, görülen bir şey hâline gelir.

Bu ayrım çok önemlidir. Çünkü görülen yorum, artık taşınmaz. Zihin yine yorum üretmeye devam edebilir, fakat merkez olmaz.

Sonuç olarak olan ile zihnin yorumları bilinç tarafından görülebilir. Bu görüldüğünde kişi hayatı daha sade yaşar. Olan olduğu gibi kalır, yorum ise sadece bir düşünce olarak görülür.

Mahmut Turut 2026