Olmak, zamanı seyretmektir

Bu cümle, zamanın içinde sürüklenmek ile zamanı karşıdan görmek arasındaki ontolojik farkı işaret eder.

Zamanın içinde olunduğunda:

• bilinç fenomenle özdeşleşir,

• geçmiş pişmanlık, gelecek kaygı olur,

• şimdi yük taşır.

Zaman seyredildiğinde ise:

• bilinç yerindedir,

• akış devam eder ama yük oluşmaz,

• olaylar yaşanır fakat bilinç olay olmaz.

Seyir, yaşamın durması değildir.

Seyir, yaşamın yük olmaktan çıkmasıdır.

Bu yüzden “olmak”, bir şey yapmak ya da bir yere varmak değil;

zamanın akışını taşıyan değil, onu gören bilinçte kalmaktır.

MahmutTurut 2026