Parçadan Bakış, Bütünden Bakış

Okuduğun yazı ya sana eksikliğini hatırlatır,

ya da sana seni hatırlatır.

Bu fark, yazının kendisinden değil,

bilincin baktığı yerden doğar.

⸻

Parçadan Bakış

Bilinç parçadaysa,

zihin merkez olur.

Okunan her şey,

“olması gereken” ile ölçülür.

Kişi kendine bakar ve şunu hisseder:

“Henüz değilim… Eksikim…”

Yazı burada bir ayna değil,

bir ölçüye dönüşür.

Kıyas başlar, mesafe oluşur,

ve yük ortaya çıkar.

⸻

Bütünden Bakış

Bilinç yerindeyse,

olan olduğu gibi görülür.

Okunan şey artık bir hedef değildir,

bir hatırlayıştır.

Kişi şunu fark eder:

“Bu zaten bende vardı.”

Yazı burada yeni bir şey katmaz,

olanı açığa çıkarır.

Kıyas yoktur, mesafe yoktur,

sadece açıklık vardır.

⸻

Ayrım

Parça eksiklik üretir,

bütün hatırlayış açar.

Aynı yazı,

birinde yük olur,

diğerinde seyir.

⸻

Son Cümle

Yazı değişmez,

değişen bilincin konumudur.

— Mahmut Turut