Parçanın İçinden Bakmak

Olaylara parçanın içinden bakmak, parçayla özdeşleşmektir.

Çünkü bu durumda insan olayı sadece görmez; onun içine düşer, onunla birlikte kendini tanımlar. Bir kırgınlık olduğunda “kırgınlık var” demez; “ben kırgınım” der. Bir başarısızlık olduğunda “bir sonuç oldu” demez; “ben başarısızım” der. İşte bu anda parça, kimliğe dönüşür. Parçayla özdeşleşmek, geçici olanı kalıcı hâle getirmektir.

Olay geçer, duygu değişir, durum biter; fakat kişi onları kendisi yaptığı için yük devam eder. Böylece insan yaşadığı şeyi sadece deneyimlemez, onu kimlik hâline getirir.

Oysa parça görüldüğünde, olduğu yerde kalır. Bir olay olay olarak, bir duygu duygu olarak, bir düşünce düşünce olarak yaşanır. Kimliğe dönüşmez. 

Bu yüzden denebilir ki: Parçanın içinden bakmak, parçayı kendin yapmak demektir. Bu da özdeşleşmedir.

Özdeşleşme ise parçayı kimliğe dönüştürür.

En sade hâliyle: Parçayla özdeşleşen, geçici olanı benlik yapar.

 Mahmut Turut  2026