Söz ve Yol

Söz yol gösterir, ama yol olmaz. Çünkü yol, yürüyerek açılır. Söz ise sadece yönü işaret eder. İşaret, yerini tutmaz;

yalnızca bakışı yönlendirir.

Sözün gücü anlamında değil, bilinci yerinden oynatmasındadır. Bilinç parçada kaldığında söze tutunur. Bütüne yöneldiğinde ise sözü bırakır. Çünkü yol kelimelerle kurulmaz; seyirle açılır.

Bu yüzden söz, yürüyüşün başında gereklidir. Ama yürüyüş başladığında geri çekilir. Yol olan, kelimeleri tekrar etmek değil, bilincin konum değiştirmesidir.

Konum değiştiğinde işaret görünmez olur. Çünkü artık bakış doğrudan kendine dönmüştür.

Sonuç olarak: Söz çağırır, yolculuğu başlatır. Yol ise yaşanır, anlatılmaz. Ve yol başladığında söz görevini  tamamlar.

Aksiyom: Söz başlatır; yol, ancak yaşanarak açılır.

Mahmut Turut  2025