Sessizliği Görmeyene Söz Yetmez

Sessizliğini görmeyen birine, kelimelerle kendini anlatamazsın.

Çünkü bazı şeyler duyulmaz, ancak fark edilir.

Kelimeler zihne hitap eder;

sessizlik ise bilince.

Bir insan sadece söylenene odaklanıyorsa,

sözün arkasındaki duruşu göremez.

Oysa asıl anlam, çoğu zaman söylenmeyende saklıdır.

Sessizlik, bir yokluk değil;

bir varlık hâlidir.

İçsel açıklığın, netliğin ve merkezde kalışın ifadesidir.

Bu yüzden sessizliği göremeyen biri,

sözleri de tam anlayamaz.

Çünkü anlam sadece kelimede değil,

o kelimenin geldiği yerdedir.

Sonuç olarak:

Sessizliği göremeyen,

sözü de eksik duyar.

Çünkü gerçek ifade,

kelimeden önce duruştadır.

— Mahmut Turut