Sessizliğin Gücü

Sessizliğin bu kadar güçlü bir silah olduğunu bilmiyordum.

Çünkü sessizlik, ilk bakışta bir geri çekilme gibi görünür.

Oysa gerçekte, bir merkezlenmedir.

İnsan sürekli ulaşılabilir olduğunda, kendinden uzaklaşır.

Dışarıya açıldıkça, içeriyle bağı zayıflar.

Bu yüzden ulaşılabilir olmak çoğu zaman değer kazandırmaz;

aksine insanın kendi değerini görünmez kılar.

Sessizlik burada bir kırılma noktasıdır.

Konuşmamayı seçmek değil, kendini seçmektir.

Dışarıyı askıya alıp içeriye yönelmektir.

Sessizlik, tepki vermemektir;

ama kayıtsızlık değildir.

Aksine, bilinçli bir duruştur.

Bu yüzden en güçlü cevap bazen söz değil, sessizliktir.

Çünkü sessizlikte insan, kendini korur ve merkezini kaybetmez.

Sonuç olarak:

Sessizlik bir kaçış değil,

kendine dönüşün en net hâlidir.

En güçlü duruş,

bazen hiçbir şey söylememektir.

— Mahmut Turut