Seyirde Öfke Olur, Ama Öfkeli Biri Doğmaz

Seyirde olan kişi gün içinde öfkelenebilir, kızabilir, sesini yükseltebilir. Seyirde olmak duygusuzluk değildir. Tepkisizlik değildir. Donukluk hiç değildir. İnsan organizması canlıdır; bedeni vardır, sinir sistemi vardır, hormonları vardır. Dolayısıyla bir söz, bir haksızlık, bir sınır ihlali karşısında öfke enerjisinin yükselmesi doğaldır. Bu enerji akışın bir parçasıdır. Sorun öfkenin ortaya çıkması değildir; sorun onun kimliğe dönüşmesidir.

Akışta öfke bir enerji hareketidir. Yükselir, görünür, hissedilir ve geçer. Zamanda ise öfke sahiplenilir. “Ben öfkeliyim” denir. İşte tam burada fenomen kimliğe dönüşür. Artık öfke yaşanmıyordur; öfkeli biri yaşanmaktadır. Bu dönüşüm süreklilik yaratır. Geçmişteki olaylar bugüne bağlanır, bugünkü olaylar geleceğe taşınır. Enerji birkaç dakikalıkken, kimlik yıllarca sürebilir.

Seyirde olan kişi kızabilir ama kızgın biri olmaz. Sert olabilir ama sert bir karakter üretmez. Sınır koyabilir ama ego savunması yapmaz. Tepki olabilir; fakat bu tepki taşınmaz. İçte tekrar edilmez. Hikâyeleştirilmez. “Ben böyleyim” cümlesi doğmaz.

Günlük hayatta insanlar birbirlerinden hep anlayış beklerler. Hep bilinç yerinde olsun isterler. Hep sakin, hep yumuşak, hep dengeli olunsun isterler. Oysa bu beklenti çoğu zaman kendi konforumuzun korunma isteğidir. Gerçek şu ki bilinç yerinde olsa bile organizma canlıdır. Yorgunluk olabilir, stres olabilir, fizyolojik dalgalanmalar olabilir. Bunlar akışın parçasıdır. Bilinç yerinde olmak bu dalgalanmaların olmaması değildir; onların kimliğe dönüşmemesidir.

Akışta öfke olur. Zamanda öfkeli biri olur. Aradaki fark budur. Akışta fenomen görünür. Zamanda fenomene yüklenen değer yaşanır. Akışta enerji vardır. Zamanda hikâye vardır. Akışta geçicilik vardır. Zamanda süreklilik vardır.

Önemli olan öfkenin hiç ortaya çıkmaması değil, öfkenin “ben”e dönüşmemesidir. Çünkü öfke doğaldır; fakat “öfkeliyim” kimliktir. Enerji akışın parçasıdır; kimlik zamanın ürünüdür.

Seyirde insan canlıdır ama yüklü değildir. Tepki verir ama taşımaz. Kızar ama kin tutmaz. Öfkelenir ama öfke onun adı olmaz.

Mahmut Turut2026