Tanım = Yorum

Hayatın içinde bir şey olur. Bir söz duyulur, bir davranış görülür, bir durum ortaya çıkar. Bu olanın kendisidir. Yani fenomendir. Fenomen, olduğu gibi vardır. Henüz anlam yoktur. Sadece olan vardır. Fakat bu durum çok kısa sürer. Hemen ardından zihin devreye girer ve olana bir anlam verir. “Bu iyi.” “Bu kötü.” “Bu saygısızlık.” “Bu yanlış.” İşte bu verilen anlam, tanımdır. Tanım, fenomen değildir. Tanım, olan hakkında oluşturulmuş bir anlamdır. Yani tanım, yorumdur.

İnsan çoğu zaman bu ayrımı fark etmez. Yorumu, gerçek zanneder. “Bana saygısızlık yapıldı” dediğinde, aslında bir davranışı değil, o davranışa verdiği anlamı yaşar. Bu yüzden yük oluşur. Çünkü yorum:  kesinlik kazanır, korunur, savunulur. Oysa gerçekte olan şudur: Bir şey olur. Ve zihin ona bir anlam verir. Bu ikisi aynı değildir.

Fakat bir an gelir… Kişi fark eder: “Bir şey oldu… ve zihnim buna bir anlam veriyor.” İşte bu fark ediş, görmedir. Bu görüldüğünde; fenomen vardır, yorum vardır. Ama artık karışmazlar.

Yorum: Gerçek olmaktan çıkar,  görülen bir şeye dönüşür. Bu noktada yük çözülür. Çünkü: görülen yorum taşınmaz.

Sonuç: Tanım, gerçek değildir. Tanım, gerçek hakkında oluşturulmuş yorumdur.

Aksiyom: Tanım = yorumdur. Yorum görülmezse yük olur, görüldüğünde çözülür.

Mahmut Turut  2026