Yük ve Bütün

Bilinç olana bir şey yüklemiyorsa, olan bütündür.

Çünkü bütün, eklenmiş bir toplam değil; eklemenin olmadığı hâlin adıdır. Olanın eksikliği yoktur. Eksik görünen şey, bilincin ona yükledikleridir.

Yük, bilincin olana eklediği her şeydir.

Anlam, yorum, beklenti, korku, umut ve sahiplenme; hepsi yük üretir. Bilinç bu yükleri eklediğinde, olan artık olduğu gibi değildir. Taşınır, devam ettirilir ve zamana yayılır.

Yüklenen olan, parça parça yaşanır.

Çünkü yük ayrımı doğurur. Ayıran bilinç, olanı karşısına alır. Karşıya alınan şey nesneleşir; nesneleşen şey parça olur. Böylece bütün bozulmuş gibi görünür.

Bilinç yüklemediğinde ayrım da durur.

Yük durduğunda parça da durur. Olan, yeniden bütün olmaz; zaten bütündür. Sadece üzerindeki yükler düşer.

Bu nedenle farkındalık, olana bir şey eklemek değildir.

Farkındalık, eklemenin sona ermesidir. Ekleme sona erdiğinde, olan kendiliğinden bütün olarak kalır.

Bilinç olana bir şey yüklemiyorsa,

olan bütündür.

Ve bu bütünlük,

görülmez; fark edilir.

Mahmut Turut-2026