Zaman ve Zamansızlık

İnsan bilinci zamanda olduğunda hayatı çoğu zaman zihni aracılığıyla yaşar. Zihin hafızaya dayanır, geçmişte öğrenilmiş değerleri ve ölçüleri kullanır. Böylece insan karşılaştığı her durumu bu ölçülerle değerlendirir. Zihin sürekli “olması gerekeni” üretir ve hayatın bu ölçülere göre gerçekleşmesini ister. Bu nedenle zamandaki insan çoğu zaman olanı değil, olması gerekeni yaşamaya çalışır.

Oysa bilinç yerinde olduğunda durum değişir. Zihin merkez olmaktan çıkar ve insan hayatın içinde ortaya çıkan fenomenleri olduğu gibi görebilir. Bu durumda kişi zihnin kurduğu ölçülerle değil, doğrudan olanla karşı karşıya kalır.

Bu nedenle zamansızlıkta olan insan hayatı zihnin kurduğu beklentilerle değil, olanın kendisiyle yaşar.

Kısacası şöyle denebilir:

Zamandaki insan zihnini yaşar.

Zamansızlıktaki insan olanı yaşar.

Bir başka ifadeyle:

Zamandaki insan olması gerekeni yaşar,

zamansızlıktaki insan ise olanı yaşar.

Mahmut Turut 2026