Zamanda Özdeşleşme, Zamansızlıkta Görme

Zamanda bilinç kimlikle birlikte hareket eder. Kimlik ortaya çıkar, kimliğe değer yüklenir ve zihin bu değerler üzerinden “olması gereken” düşüncelerini üretir. Bu durumda insan fenomenlerle özdeşleşir. Olaylar yalnızca görülmez; “benim”, “bana ait”, “bana yapılmış” gibi anlamlarla yaşanır. İşte bu süreç yükün ortaya çıkmasına neden olur.

Zamansızlıkta ise durum değişir. İnsan hayatın içinde ortaya çıkan fenomenleri görmeye başlar. Kimlik de, değerler de, zihnin yorumları da fenomen olarak fark edilir. Bu bakışta kimlik ortadan kaybolmaz; fakat mutlak bir gerçek gibi yaşanmaz.

Bu nedenle özdeşleşme tamamen yok olan bir şey değildir. Fakat bilinç yerinde olduğunda özdeşleşme görünür hâle gelir. İnsan özdeşleşmenin ortaya çıktığını fark edebilir.

Bu noktada özdeşleşme artık fark edilmeyen bir bağ değil, görülen bir fenomen hâline gelir. Görüldüğünde ise gücü zayıflar. Çünkü insan artık onun içinde kaybolmaz.

Bu yüzden denebilir ki:

Zamanda özdeşleşme yaşanır.

Zamansızlıkta özdeşleşme görülür.

Görülen özdeşleşme zamanla zayıflar; çünkü bilinç artık onunla aynı yerde değildir.

Mahmut Turut 2026