Çelişkisizlikte sessizlik olur.

Çelişki, zihnin sesidir.

Zihin, olanla uyuşmadığında konuşur.

İtiraz eder, karşı çıkar, düzeltir, savunur.

Bu konuşma bitmez; çünkü olması gereken hep ileridedir.

Sessizlik ise bir bastırma değildir.

Sessizlik, bilginin yokluğu hiç değildir.

Sessizlik, çelişkinin sona ermesidir.

Çelişki bittiğinde:

•soru susar

•cevap gereksizleşir

•doğru–yanlış erir

Çünkü bütün,

kendi kendisiyle çelişmez.

Bilinç kendi yerindeyse,

olanla çatışmaz.

Çatışma yoksa,

konuşacak bir zihin de kalmaz.

İşte bu yüzden:

Çelişkisizlikte sessizlik olur.

Bu sessizlik:

•boşluk değildir

•donukluk değildir

•ilgisizlik değildir

Bu sessizlik,

yerine geçmiş bilincin istirahatidir.

Müzede her eserin yerli yerinde durduğu anda

rehber susar.

Anlatım biter.

Seyir başlar.

Tek Cümlelik Öz

Sessizlik, bilincin susturulması değil;

çelişkinin yokluğudur.

Mahmut Turut, 2025