Önce Görme, Sonra Anlam

Bir şeyi doğru anlamak için önce onu olduğu gibi görmek gerekir. Bu da bilincin yerinde olmasıyla mümkündür. Çünkü bilinç yerinde değilse, zihin hemen devreye girer ve olanın üzerine kendi yorumlarını ekler. Korkular, beklentiler, yargılar ve alışılmış düşünceler, görülen şeyin önüne geçer. Böyle olunca insan artık olanı değil, zihnin karıştığı hali yaşamaya başlar.

Bilinç yerinde olduğunda ise önce olan görünür. İnsan ne olduğunu, ne yaşandığını ve neyin gerçekten ortada bulunduğunu daha açık fark eder. Bu aşamada zihin tamamen susmaz, ama merkezde olmaz. Önce görme gerçekleşir. Daha sonra zihin bu görüleni anlamlandırmaya başlar. İşte doğru anlamlandırma da ancak bu sıradan sonra mümkün olur.

Bu yüzden görme ile anlamlandırmayı birbirine karıştırmamak gerekir. Görme, olanı doğrudan fark etmektir. Anlamlandırma ise görülen şey hakkında düşünmek, açıklamak ve kavramsallaştırmaktır. Eğer görme olmadan anlamlandırma başlarsa, insan çoğu zaman olanı değil, kendi zihninin eklediklerini anlamlandırır. Bu da karışıklık doğurur.

Kısacası, olanı olduğu gibi görmek bilincin yerinde olmasıyla mümkündür. Onu doğru anlamlandırmak da ancak bu açık görmenin ardından gelir. Yani doğru sıra şudur: önce görme, sonra anlam.

Mahmut Turut