Bütün Yüklerin Çözüm Noktası: Bilincin Yeri

Beslenmenin yükü de, yaşamanın yükü de, sosyal ilişkilerin yükü de aslında aynı kökten beslenir. Dışarıda farklı görünseler de içte aynı yerde oluşurlar. Çünkü yük, yalnızca olaydan değil; olaya bakılan yerden doğar.

İnsan çoğu zaman yediğini, yaşadığını ya da ilişki içinde olanı sadece içerik olarak görür. Bir söz söylenir, bir yemek yenir, bir davranışla karşılaşılır. Fakat bunların üzerine hemen yorum eklenir. İşte yük, olanın kendisinden çok bu yorumla birlikte yaşanır. Bu yüzden beslenmede de, ilişkide de, günlük hayatta da insan çoğu zaman fenomeni değil, fenomenin zihinde oluşturduğu anlamı taşır.

Yükün gerçekten görülmesi, sadece olanı görmekle mümkün değildir. Asıl kırılma, görmenin fark edilmesiyle olur. Yani bilinç neye baktığını değil, nereden baktığını fark ettiğinde yük görünür hale gelir. Çünkü o anda kişi artık sadece olayı yaşamaz; onu hangi konumdan yaşadığını da görmeye başlar.

Bilincin yeri fark edildiğinde, yük çözülmeye başlar. Beslenmede bu, alınan şeyin bedende nasıl bir etki yaptığını gerçekten görmek olur. İlişkilerde, söylenen sözden çok o söze yüklenen anlamın fark edilmesi olur. Hayatın genelinde ise, olan ile zihnin ürettiği yorumun ayrılması olur.

Bu yüzden bütün yüklerin ortak çözüm noktası aynıdır: bilincin yerini fark etmek. Bilinç parçadaysa yük oluşur; bilinç yerindeyse olan görülür. Görülen şey taşınmaz, sadece fark edilir.

Sonuç olarak yükleri tek tek çözmeye çalışmak yerine, onları doğuran konumu görmek gerekir. Çünkü yüklerin türü farklı olsa da, onları görünür kılan şey aynıdır: görmenin fark edilmesi.

Yük, olandan değil;

bilincin yerinin unutulmasından doğar.

Mahmut Turut – 2026