Bilinç Söyleneni Ve Söylenmeyeni Gördüğünde Bütünlük Ortaya Çıkar

İnsan çoğu zaman zihnin söylediklerini yaşar. Bir düşünce ortaya çıkar, zihin ona bir anlam verir ve kişi bunu gerçek zanneder. Bu nedenle yaşanan şey, çoğu zaman olanın kendisi değil, zihnin yorumudur.

Eğer kişi sadece zihnin söylediklerini fark edebilirse, bu önemli bir adımdır. Çünkü artık düşünceyi görmeye başlamıştır. Fakat bu yeterli değildir. Asıl fark, zihnin söylemediklerini de görebildiğinde ortaya çıkar. Zihin bir şeyi söylediğinde, aynı anda başka ihtimalleri dışarıda bırakır. Söylenen vardır ama bir de söylenmeyen vardır. Bu görülmediğinde, kişi seçilmiş olan anlamı tek gerçek gibi yaşar. Fakat kişi hem söyleneni hem de söylenmeyeni fark edebildiğinde, artık parça ile değil bütün ile temas etmeye başlar. Çünkü artık sadece seçilen anlamı değil, dışarıda kalan alanı da görmektedir.

Bu noktada deneyim değişir. İnsan artık zihnin ürettiği anlamları değil, olanı deneyimlemeye başlar. Çoğu insan zihnin deneyimlerini yaşar. Yani yorumları, anlamları ve düşünceleri gerçek gibi deneyimler. Bu nedenle yaşanan hayat, çoğu zaman zihnin kurduğu bir dünyadır. Oysa olanın deneyimi farklıdır. Olan doğrudandır, sade ve yük taşımaz. Bu deneyim, ancak bilinç devrede olduğunda mümkündür.

Bilinç, söyleneni de görür, söylenmeyeni de görür. Bu görme ile birlikte bütünlük ortaya çıkar. İnsan ancak bu noktada, olanı gerçekten deneyimlemeye başlar.

Mahmut Turut  2026