Görme Olmazsa Yaşanan Durumlar Aynen Devam Eder

Hayatın içinde ortaya çıkan her şey bir fenomen olarak belirir. Bir düşünce doğar, bir duygu ortaya çıkar, bir davranış gerçekleşir veya bir olay yaşanır. İnsan bu fenomenlerle sürekli karşılaşır ve hayat bu akış içinde ilerler.

Fakat insan yaşadığı her şeyi açıkça görmeyebilir. Çoğu zaman yaşanan durumlar fark edilmeden devam eder. Bir düşünce ortaya çıkar ve insan o düşünceyle birlikte hareket eder. Bir duygu oluşur ve insan o duygunun içinde kalabilir. Bir davranış tekrar eder ve zamanla alışkanlığa dönüşebilir. Bütün bunlar çoğu zaman bilinçli bir farkındalık olmadan gerçekleşir.

Görme olmadığı zaman insan yaşadığı durumla arasında bir mesafe kuramaz. Yaşanan düşünceler, duygular ve davranışlar sanki kendiliğinden devam eden bir akış gibi sürer. İnsan onları fark etmediği için üzerinde durmaz, değerlendirmez ve değiştirme ihtiyacı da duymaz. Bu nedenle aynı düşünceler tekrar eder, aynı duygular yeniden ortaya çıkar ve aynı davranışlar sürüp gider.

Bilinç yerinde olduğunda ise bu süreç değişir. İnsan yaşadığı fenomeni fark etmeye başlar. Bir düşüncenin ortaya çıktığını, bir duygunun oluştuğunu veya bir davranışın tekrar ettiğini görebilir. Bu görme gerçekleştiğinde yaşanan durum artık fark edilen bir fenomen haline gelir.

İşte bu noktada değişim ve düzenleme imkânı doğar. Zihin görülen şey üzerinde çalışabilir. Bir davranış değiştirilebilir, bir düşünce yeniden değerlendirilebilir veya bir durum farklı bir şekilde ele alınabilir.

Bu nedenle insan hayatında önemli bir gerçek vardır:

Görme olmazsa yaşanan durumlar aynen devam eder.

Çünkü insan çoğu zaman yalnızca gördüğü şey üzerinde değişiklik yapabilir. Görülmeyen şey ise fark edilmeden sürmeye devam eder. Bu yüzden görme, hayatın içinde değişimin ve düzenlemenin başlangıç noktasıdır.

Mahmut Turut 2025