Görmek; Olan İle Anlamı Ayırt Etmektir

Hayatın içinde bir şey olur. Bir söz duyulur, bir hareket görülür, bir durum ortaya çıkar. Bu olanın kendisidir. Yani fenomendir.

Hemen ardından zihin devreye girer. Olanı yorumlar, ona bir anlam verir. “Bu doğru”, “bu yanlış”, “bu saygısızlık” gibi düşünceler ortaya çıkar.

İnsan çoğu zaman bu iki süreci tek bir şey gibi yaşar. Olan ile ona verilen anlam birbirine karışır. Kişi gördüğünü sandığı şeyi aslında yorumlanmış hâliyle yaşar.

Oysa gerçekte iki ayrı katman vardır. Biri olan, diğeri ona verilen anlamdır.

Görmek işte bu ayrımı fark edebilmektir.

Bir olay olduğunu görmek ve aynı anda zihnin bu olaya bir anlam verdiğini fark etmek, görmenin kendisidir. Bu fark edişle birlikte kişi artık yorumun içinde kaybolmaz.

Olan olduğu gibi kalır. Yorum ise görülen bir şey hâline gelir.

Bu noktada zihin çalışmaya devam edebilir, yorumlar yine ortaya çıkabilir. Fakat artık merkez olmaz. Çünkü görülen şey, yönetemez.

Sonuç olarak görmek, olan ile ona verilen anlamı ayırt edebilmektir. Bu ayrım ortaya çıktığında, insan hayatı daha sade ve doğrudan yaşamaya başlar.

Mahmut Turut 2026