İnsan Oluştur, İnsanlık Fark Ediştir

İnsan, oluşun dışında duran bir varlık değildir.

İnsan, oluşun kendisidir; onunla birlikte akar, onunla görünür.

Bu akışta insan, olanın içinde yer alır fakat olanı durduramaz.

Oluş sürer; insan bu sürüşün içindedir.

Ancak insan ile insanlık aynı şey değildir.

İnsan olmak, akışta yer almaktır;

insanlık ise bu akışı fark edebilmektir.

İnsan akarken, insanlık görür.

Parçalı bilinçte insan, oluşla özdeşleşir.

Olanı sahiplenir, yaşananı taşır, zamanı yük hâline getirir.

Bu hâlde insan vardır; fakat insanlık henüz ortaya çıkmamıştır.

İnsanlık, bilincin kendi yerini fark etmesiyle başlar.

Bu fark ediş, akışı durdurmaz;

yalnızca taşıma hâlini çözer.

Oluş devam eder, fakat yük ortadan kalkar.

Sonuç olarak insan olmak kaçınılmazdır;

insanlık ise bir fark ediştir.

Biri akar.

Diğeri görür.

Mahmut Turut-2026