İnsana açık olan tek kapı zamandaki bütünselliktir

İnsan zamandadır; beden, olay ve oluş içinde yaşar. Bu nedenle doğrudan Öz’e yönelmek mümkün değildir. İnsanın yolu, zamandaki işleyişin kopmadığını fark etmektir. Bu fark ediş, kavramsal bir çıkarım değil, seyir hâlinde beliren bir açıklıktır

“Bu kapıdan bakıldığında Öz görünmez ama Öz’e aykırı hiçbir şey de kalmaz.”

Burada Öz nesneleşmez; gösterilmez, adlandırılmaz. Ancak Öz’süzlük ihtimali de ortadan kalkar. Bu hâl, bir kanıt değil, inkârın düşmesidir. Farkındalık, Öz’ü görmek değil; Öz’e aykırı bir ihtimali kaybetmektir.

“Farkındalık Öz’e dokunmaz; Öz’ün zamandaki bütünlüğünde dinlenir.”

Bu cümle, farkındalığın aktif bir çaba olmadığını söyler. Dinlenme, arayışın bitmesi; kavrama ve sahiplenme isteğinin susmasıdır. Bilinç burada kapanmaz; yerini bulur.

Farkındalık, bir şeye ulaşmak değil;

çelişkinin imkânsız hâle gelmesidir.

Ve bu imkânsızlıkta, bilinç seyreder ve dinlenir.

Mahmut Turut 2025 Edirne

Metafizik yorum