Kararsızlık Anında Sorulacak Soru

İnsan hayatında zaman zaman kararsız kalır.

Bir karar vermek gerekir fakat zihin farklı ihtimaller üretir. “Şöyle mi yapsam, böyle mi yapsam?” düşünceleri artar. Her ihtimal başka bir sonuç doğurabilir gibi görünür. Bu durumda zihin sürekli hesap yapar ve insanın iç dünyasında bir ağırlık oluşur.

Çoğu zaman bu kararsızlığın altında bir yük vardır. Çünkü karar verirken yalnızca duruma bakmayız; kimliklerimizi, beklentilerimizi, korkularımızı ve kazanma isteğimizi de işin içine katarız. Zihin bu değerleri korumaya çalıştıkça seçenekler çoğalır ve karar vermek zorlaşır.

İşte bu noktada insanın kendine sorabileceği en önemli soru şudur:

“Bilincim şu anda nerede?”

Çünkü kararsızlığın çoğu zaman nedeni olayın kendisi değildir; olayla kurduğumuz ilişki ve zihnin ürettiği yüklerdir.

Bilinç parçada olduğunda zihin merkez olur. Zihin kimlikleri, değerleri ve beklentileri korumaya çalışır. Bu durumda her karar bir risk haline gelir. İnsan kaybetmekten korkar, yanlış yapmaktan çekinir ve zihnin ürettiği ihtimaller arasında kaybolabilir.

Fakat bilinç yerinde olduğunda durum değişir. Olan bir fenomen olarak görülür. Seçenekler zihnin ürettiği ihtimaller olmaktan çıkar ve sadece yapılabilecek eylemler olarak görünür. Bu durumda karar vermek kolaylaşır. Çünkü karar artık kimliği koruma mücadelesi olmaktan çıkar.

Bu nedenle kararsızlık anında asıl soru şu olabilir:

“Ben şu anda zihnin içinde mi kayboldum, yoksa olanı görebiliyor muyum?”

Bu soru insanı tekrar bilincin yerine çağırır.

Bilinç yerine geldiğinde zihin yine çalışır, seçenekleri değerlendirir ve karar verir. Fakat artık bu süreç yük üretmez. Çünkü kişi zihnin ürettiği ihtimallerin içinde kaybolmaz; onları sadece görür.

Karar yine verilir.

Fakat kişi kararın içinde kaybolmaz.

Mahmut Turut 2026