Kedideki Öz’de açılım vardır

Ama açılımın görülmesi yoktur.

İnsanda açılım vardır;

açılımın görülmesi de vardır.

Öz, her varlıkta açılır.

Bu açılım ontolojiktir;

seçime, bilince ya da farkındalığa bağlı değildir.

Kedide de Öz vardır

ve Öz, kedide de açılır.

Kedi görür, duyar, hareket eder, yaşar.

Açılımın içindedir.

Ama bu açılım,

kendi üzerine dönmez.

Kedi:

• görür ama “gördüğünü görmez”,

• yaşar ama “yaşadığını fark etmez”,

• açılımı taşır ama açılımı seyretmez.

Çünkü açılım, kedide

kendini fark edilebilir kılacak bir kırılma oluşturmaz.

İnsanda ise aynı açılım,

farklı bir eşik aşar.

İnsanda Öz:

• açılır,

• ve bu açılım,

kendini görebilecek bir biçim alır.

İnsan:

• görür,

• gördüğünü görür,

• fark eder,

• fark ettiğini de fark edebilir.

İşte bu ikinci katman,

seyirdir.

Seyir;

açılımın yaşanması değil,

açılımın görülmesidir.

Bu yüzden seyir:

• her varlıkta yoktur,

• ama açılımın fark edildiği her yerde vardır.

Açılımın fark edildiği yer insandır.

Ve seyir, tam olarak burada başlar.

İnsan bu yüzden üstün değil;

yansıtıcıdır.

Öz,

kendi açılımını

insanda

bilinç olarak görünür kılar.

— Mahmut Turut