Kedideki Öz’de açılım vardır

Ama açılımın görülmesi yoktur. İnsanda açılım vardır;  açılımın görülmesi de vardır. Öz, her varlıkta açılır. Bu açılım ontolojiktir; seçime, bilince ya da farkındalığa bağlı değildir. Kedide de Öz vardır ve Öz, kedide de açılır. Kedi görür, duyar, hareket eder, yaşar. Açılımın içindedir. Ama bu açılım, kendi üzerine dönmez. Kedi:

• görür ama “gördüğünü görmez”,

• yaşar ama “yaşadığını fark etmez”,

• açılımı taşır ama açılımı seyretmez.

Çünkü açılım, kedide kendini fark edilebilir kılacak bir kırılma oluşturmaz. İnsanda ise aynı açılım, farklı bir eşik aşar. İnsanda Öz:

• açılır,

• ve bu açılım, kendini görebilecek bir biçim alır.

İnsan:

• görür,

• gördüğünü görür,

• fark eder,

• fark ettiğini de fark edebilir.

İşte bu ikinci katman, seyirdir.

Seyir; açılımın yaşanması değil, açılımın görülmesidir.

Bu yüzden seyir:

• her varlıkta yoktur,

• ama açılımın fark edildiği her yerde vardır.

Açılımın fark edildiği yer insandır. Ve seyir, tam olarak burada başlar. İnsan bu yüzden üstün değil; yansıtıcıdır.

Öz, kendi açılımını insanda bilinç olarak görünür kılar.

Mahmut Turut  2026