Kendine Yetememek ve Zamandaki Bilinç

İnsanlar çoğu zaman boş kaldıklarında huzursuz olurlar. Hemen bir şey yapmak isterler. Bir arkadaşla buluşmak, kahveye gidip oyun oynamak, bir yerde dolaşmak, sohbet etmek ya da tatile çıkmak isterler. Sürekli yeni yüzlerle karşılaşmak, yeni bir ortamda bulunmak ya da bir meşguliyet içinde olmak isterler.

Bunun nedeni çoğu zaman kişinin kendi kendisiyle kalmakta zorlanmasıdır. İnsan yalnız kaldığında sıkıntı hissedebilir, bunalabilir veya huzursuz olabilir. Bu nedenle sürekli bir eylem, bir hareket ya da bir meşguliyet arar. Sanki insanın içindeki boşluğu doldurmak için dış dünyaya yönelmesi gerekiyormuş gibi bir durum ortaya çıkar.

Bu durumu bilincin zamanda olmasıyla ilişkilendirmek mümkündür. Zamandaki bilinç çoğu zaman zihnin hareketleriyle doludur. Düşünceler, beklentiler, planlar ve yorumlar sürekli akmaya devam eder. Zihin hareket hâlinde olduğu için kişi durduğunda bu zihinsel hareketler daha görünür hâle gelir ve bu da huzursuzluk yaratabilir.

Bu nedenle insan çoğu zaman kendisiyle kalmak yerine dış dünyadaki hareketlere yönelir. Eylem, sohbet, eğlence veya kalabalıklar zihnin bu huzursuzluğunu geçici olarak bastırabilir.

Fakat bilinç yerini bulduğunda durum değişir. İnsan yalnız kaldığında huzursuz olmak zorunda değildir. Çünkü zihin merkez olmaktan çıkar ve kişi hayatı fenomenler üzerinden görmeye başlar. Böyle bir durumda insanın kendisiyle kalabilmesi mümkündür.

Bu nedenle denebilir ki:

Zamandaki bilinç sürekli meşguliyet arar.

Bilinç yerinde olduğunda ise insan kendine yetebilir.

Mahmut Turut 2026