Kendini Bilmek ve Özgürlük

Kendini bilen insan, dış beklentilerin belirlediği bir yaşamdan çıkar.

Başkalarının ne düşündüğü, ne beklediği ya da ne olması gerektiği artık merkezde değildir. Çünkü merkez, dışarıdan içeriye değil; içeriden dışarıya kurulmuştur.

Beklentinin olduğu yerde gerilim vardır.

Anlayışın olduğu yerde ise açıklık.

Kendini bilen kişi, beklentiyle değil anlayışla yaklaşır.

Olaylara tepki vermez; olanı görür ve ona göre hareket eder.

Bu yüzden davranışları refleks değil, farkındalıktır.

Tepkisellik geçmişin yükünü taşır,

farkındalık ise anın içinde doğar.

Kendini bilmek, dış dünyayı değiştirmek değildir;

ona bakılan yeri fark etmektir.

Bu farkındalıkla birlikte insan,

neye karşı çıktığını değil,

neyi gördüğünü yaşamaya başlar.

Ve bu noktada özgürlük ortaya çıkar.

Çünkü artık yaşam, beklentilerin değil;

görmenin yön verdiği bir akıştır.

Kendini bilen, beklentiyi bırakır;

anlayışla yaşar ve özgür olur.

Mahmut Turut