Kesinlik Yük Doğurur

İnsan bir söz duyar. Bu söz kendi zihninden de gelebilir, dışarıdan birinden de. Bir öneri, bir bilgi ya da bir yorum olarak ortaya çıkar.

Bu aşamada ortada sadece bir ifade vardır. Yani bir fenomendir.

Fakat zihin bu ifadeyi olduğu gibi bırakmaz. Ona anlam verir, tanımlar ve çoğu zaman kesinleştirir. “Bu doğrudur”, “böyle olmalı”, “başka türlü olamaz” gibi yargılar devreye girer.

İşte bu noktada kritik bir değişim olur.

Yorum, kesinliğe dönüşür.

Eğer bu kesinlik görülmezse kişi artık bu yorumu yaşamaya başlar. Kendi zihninin ürettiği düşünceler de, başkalarının söyledikleri de aynı şekilde mutlak gerçek gibi kabul edilir.

Bu durumda kişi olanı değil, kabul ettiği tanımı taşır.

Ve bu taşıma yük oluşturur.

Kendi düşüncesi de olsa, başkasının sözü de olsa, kesin doğru olarak kabul edilen her yorum zamanla baskıya dönüşür. Kişi bu doğrulara göre yaşamak zorunda hisseder. Esneklik kaybolur, gerilim başlar.

Oysa aynı durum farklı şekilde de yaşanabilir.

Yorum görülür. Onun bir üretim olduğu fark edilir. Zihin yine çalışır, değerlendirir, karar verir ama kesinlik oluşturmaz.

Bu durumda yorum bilgi olarak kalır, yük olmaz.

Sonuç olarak yorum ister kendi zihninden gelsin ister başkasından, eğer kesin doğru olarak kabul edilirse yük oluşur. Görüldüğünde ise sadece bir düşünce olarak kalır.

Mahmut Turut 2026