Mesafe Göreni Görünür Kılar

Bir fenomen ortaya çıkar.

Bir duygu, bir düşünce, bir olay…

Eğer bilinç parçadaysa,

kişi gördüğüyle birleşir.

Fenomen “ben” olur.

Mesafe yoktur, ayrım yoktur.

Bu yüzden ne görülen nötr kalır

ne de görenin yeri fark edilir.

Fakat bilinç yerinde olduğunda,

aynı fenomen bu kez olduğu gibi görülür.

Görülen ile gören arasında bir mesafe oluşur.

Bu mesafe bir uzaklaşma değildir;

özdeşleşmenin çözülmesidir.

İşte bu noktada iki şey birden açığa çıkar:

Fenomen olduğu gibi görünür

ve görenin fenomenin içinde olmadığı fark edilir.

Bu fark ediş,

görenin yerinin görünmeye başlamasıdır.

Artık kişi yalnızca yaşamaz;

gördüğünü de görür.

Ve bu görme ile birlikte,

müdahale yerini uyuma bırakır,

zorlama çözülür,

akış belirginleşir.

⸻

Sonuç olarak:

Mesafe yalnızca görüleni ayırmaz,

görenin de nerede olduğunu açığa çıkarır.

⸻

— Mahmut Turut, 2026