Olmak;
Bilincin Kendi Yerini Fark Etmesidir

Bu fark edişte iki ayrı şey yoktur. Fark eden bilinçtir; fark edilen de bilincin yine kendine ait olan yeridir. Dolayısıyla olmak, bir bilme edimi değil; bilincin kendine gelmesidir. Bilincin yeri, gidilecek bir konum değildir. Bilinç yer değiştirmez. Yer değiştiren yalnızca bakıştır. Bakış parçaya düştüğünde bilinç yük üretir; bakış bütüne  döndüğünde yük çözülür.

Olmak, zaman içinde gerçekleşmez. Zaman, olanın içinden akar. Olmak zamansızdır; bu nedenle çabayla, yöntemle, tekrar ile elde edilemez. Fenomen yaşar. Bilinç fenomen olmaz. Bilinç, yaşananı seyrettiği yerde bilinçtir. Olmak geldiğinde, “olması gereken” sorusu düşer. Açıklama ihtiyacı susar. İlan ortadan kalkar. Sessizlik başlar. Bu sessizlik bir eksiklik değil, çelişkisiz görmenin doğal hâlidir. 

Olmak bir sonuç değildir. Bir sürecin vardığı nokta hiç değildir. Olmak, bilincin kendi yerinin kendisine gelmesidir.

Burada insan bir şey olmaz; yalnızca olmadığını sandığı yerden uyanır.

Mahmut Turut  2026