Saygı: Kan Bağıyla Değil, İnsanlıkla Ölçülür

Saygı, çoğu zaman kan bağıyla ilişkilendirilir. Aile olmak, aynı soydan gelmek ya da yakınlık kurmak, saygının doğal bir nedeni gibi görülür. Oysa saygı, yalnızca bu tür bağlara dayanan bir zorunluluk değildir.

Kan bağı bir ilişkidir; fakat saygı bir değerdir. İlişki doğuştan gelir, değer ise fark edilerek ve yaşanarak ortaya çıkar. Bu nedenle birine sadece yakın olduğu için saygı göstermek, çoğu zaman gerçek bir saygı değil; alışkanlık ya da zorunluluktur.

Gerçek saygı, insanın insana olan bakışından doğar. Karşındaki kişinin varlığını görmek, onu araç değil amaç olarak kabul etmek, onun haklarına ve onuruna değer vermek saygının temelidir. Bu bakış, kan bağına değil, insanlığa dayanır.

Bu yüzden denebilir ki: Saygı, kime ait olduğunla değil, nasıl baktığınla ilgilidir. İnsan, karşısındakini gerçekten gördüğünde saygı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu, zorlanan bir davranış değil; fark edilen bir değerin ifadesidir.

Sonuç olarak: Saygı kan bağıyla ilgili değil, insanlıkla ilgilidir. Kan bağı ilişki kurar; fakat saygı, insanın değerini görmesiyle doğar.

— Mahmut Turut